Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 سرويس خبری جهانی برای فتح  جمعه ۳۱ شهريور ۱۳۹۶ برابر با ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۷       
لمپه‏دوسا: هنگامی که جستجوی زندگی بهتر با مرگ همراه می‏شود

 

هشدار و آگاه باش: سرمایه‏داری این‏گونه مردم آفریقایی ما را در دریاها دفن می‏کند

 

لمپه‏ دوسا: هنگامی که جستجوی زندگی بهتر با مرگ همراه می‏شود

 

مدیترانه به گورستان تبدیل شده است. فقط  در دو ماه‏ مهر و آبان حداقل 400 مهاجر آفریقایی در آن غرق شده‏اند. سالانه حداقل 1500 نفر که از ویرانه‏‏ای به نام آفریقا از چنگال گرسنگی و جنگ‏های قومی فرار کرده‏اند در این دریا با قایق‏هایشان  دفن می‏شوند. گویی می‏خواهند با اجساد خود مدیترانه را که نماد شکاف عظیم میان قاره‏ی آفریقا و اروپا است پر کنند؛ اروپای سرمایه‏داری نیک‏بخت که پیشاپیش با مکیدنِ آفریقا پیکره‏ی نحیفی بیش از آن باقی نگذاشته است. آفریقایی که کشاورزی‏اش نابود شده، دریاچه‏هایش از ماهی تهی شده و سالانه میلیون‏ها نفر در جستجوی کار و منبع تغذیه‏ی دیگری به شهرهای غیرقابل زندگی آن مهاجرت می‏کنند. آفریقایی که فرانسه و بلژیک و ایتالیا با ماشین‏های آدمخوارِ نظامی‏شان، در نطفه خفه کردن هر حرکت انقلابیِ رهایی بخش، به قتل رساندنِ روشنفکرانِ مترقی و با پروار کردن جنگ‏سالارانِ محلی بر مردم و منابع آن سلطه داشته‏اند و جنگ‏سالارانِ وابسته به آنان هرچند سال یک بار، هنگام تمرین دموکراسی مردم را به رقص در می‏‏آورند و هنگام باخت، رقص مرگ و کشتار طرفدارانِ یکدیگر را آغاز می‏کنند. با این اوصاف، تاراج منابع و معادنِ آفریقا لحظه ای متوقف نمی‏شود و امضای جنگ‏سالارانِ حاکم زیر هر قراردادی با شرکت‏های فرانسوی، بلژیکی، ایتالیایی، بریتانیایی، آمریکایی، روسی و چینی گذاشته می‏شود تا نقابی باشد بر استقلال ظاهری این کشورها. و برای آرام کردن وجدان اروپاییان هرچند وقت یک بار یکی از این جنگ‏سالاران مورد شماتت قضاتِ محترم "دیوان کیفریِ لاهه" که مدعی است جرایم مربوط به جنایت علیه بشریت را در سراسر جهان بررسی می‏کند قرار می‏گیرند. دردناکتر از همه این که تنها به اصطلاح "آلترناتیو"هایی که در دو دهه‏ی گذشته در مقابل این وضع قدعلم کرده اند انواع گروه‏های بنیادگرای اسلامی هستند که با اسامی مختلف مانند الشباب (جوانان) در سومالی و "بوکو حرام" (تحصیل حرام است) در نیجریه و کشورهای دیگر به جان مردم افتاد‏ه‏اند که در ارتجاعی و ضد مردم بودن دست کمی از جنگ‏سالاران و رژیم‏های حاکم ندارند.

 

در زیر گزیده‏ای از گزارشِ تحلیلیِ سرویس خبری جهانی برای فتح را می‏خوانید.

 

7 اکتبر 2013. سرویس خبر جهانی برای فتح. در تاریخ سوم اکتبر قایقی در دریای مدیترانه در نزدیکی سواحل جزیره‏ی ایتالیاییِ لمپه‏دوسا به حال خود رها شد تا غرق شود. 500 تن در این قایق بودند که فقط 155 نفر نجات یافتند. اغلب آنان اهل سومالی و اریتره بودند.

غواصانی که برای نجات آنان شتافتند غواصانی با تجربه بودند اما هرگز چنین منظره‏‏ی هولناکی را ندیده بودند: اجساد غرق شده‏گان شناور نبودند بلکه در انبارِ قایق آن چنان تنگاتنگ بسته‏بندی شده‏ بودند که هنوز روی پا بودند و موی زنی از پنجره‏ی انبار قایق که در 47 متری آب دفن شده بود به بیرون موج می‏زد. غواصی می‏گفت تصویر کشته شدگان یک لحظه از ذهنش بیرون نمی رود: با بازوانی که گویی به نشانه ی درخواست کمک بلند شده اند. یکی دیگر از غواصان با گریه تعریف می کرد هنگام بیرون کشیدن کودکی صورت او را در مقابل صورت خود یافت؛ گویی پسر خودش بود.

برخی از پناهندگانِ نجات یافته با شنا در طول یک کیلومتر خود را به ساحل رسانده بودند و دیگران خود را با چسباندن به بطری‏هایِ خالی‏، روی آب نگاه داشته بودند تا پس از سه ساعت قایق‏های نجات به سراغشان بیایند. خبرنگاران می‏گویند سواحلِ صخره‏ای خلیج مانع از آن بود که قایق پهلو بگیرد. برخی دیگر می‏گویند مسافرین آتشی برای طلب کمک روشن کردند اما قایق آتش گرفت و غرق شد. یکی از مسافرینِ نجات یافته می‏گوید دو قایق در نزدیکیِ آن‏ها بودند که یکی از آن‏ها چراغ داشت؛ چرخی به دورشان زد اما رفت. اولین ماهیگیری که به قایق درهم شکسته رسید زنگ خطر را به صدا درآورد. می‏گوید 47 نفر را از دریا بیرون کشید که لباس‏هایشان توسط جریان آب کنده شده بود. ماهیگیر دیگری که به محل رسیده بود از منظره‏ی دریای پر از پناهند‏گانی که دست تکان می‏دادند و برای کمک فریاد می‏زدند، های‏های می‏گریست. می‏پرسد آخر چطور آدمی می‏تواند این منظره را ببیند و به رویش نیاورد و برگردد و برود؟ امکان ندارد که ماهیگیر لمپه‏دوسایی ظاهرسازی کند که چیزی را ندیده است. ماهیگیر دیگری تک نفره 18 نفر را که در نفت سفید خیس خورده و سنگین شده بودند به قایقش کشیده بود و بازوی خودش را نیز زخمی کرده بود. یکی از آنان به بی‏بی‏سی گفت که گارد ساحلی سدی در مقابل تلاش‏های آنان برای نجات پناهندگان بود: «حاضر نشدند به کسانی که ما نجات داده بودیم اجازه ورود به سکو را بدهند و بهانه‏شان این بود که این کار ضد پروتکل است».

معمولا پناهندگان تلفن موبایل دارند که از طریق آن با مقامات ساحلی تماس گرفته و تقاضای نجات می‏کنند اما تلفن‏هایشان را در لیبی که دو ماه در توقیف بودند به زور گرفته بودند و بعد از دو ماه قاچاقچیان بی‏رحم با گرفتن هزاران دلار برای هر نفر آنان را سوار بر این قایق مرگ کرده بودند.

روز عزاداری، 10 قایق ماهیگیری در نقطه‏ای که قایق پناهندگان غرق شده بود، به یادِ قربانیانی که در انبارِ قایق دفن شده بودند، دسته‏های گل ریختند. یکی از قایق‏ها پرچم سیاهی به اهتزاز درآورد که روی آن نوشته بود: ننگ! و کودکان پلاکاردهایی حمل می‏کردند که اعلام می‏کرد: بس است! بی‏تفاوتی هیچ توجیهی ندارد!

لمپه‏دوسا به قاره‏ی آفریقا نزدیک‏تر است تا به ایتالیا. برای مهاجرینی که می‏خواهند وارد اروپا شوند، دریای مدیترانه تبدیل به نقطه‏ی مرگ شده است در حالی که هیچ راه آبی به اندازه‏ی مدیترانه نگهبانی نمی‏شود. این بار تعداد کشته شده‏ها باعث شد که خبر به رسانه‏های بین‏المللی راه پیدا کند و خشم و اندوه مردم جهان را برانگیزد.

شمار زیاد زنان و کودکانی که در این تراژدی غرق شدند قابل توجه است. معمولا شمار کشته‏ها کمتر و اکثرا مردان جوان هستند که اجسادشان یا ناپدید می‏شود یا در سواحل یونان و اسپانیا ظاهر می‏شود. معمولا عده‏ی زیاد در قایق‏های کوچکی که حتا پاروهای مناسب ندارند به دریا می‏زنند. ...

عبدلِ 16 ساله که از فاجعه‏ی اخیر جان سالم به در برده است می‏گوید پدرش هفت هزار و پانصد دلار بابت این سفر پرداخت کرده است و شش ماه پیش از موگادیشو به راه افتاده است. عبدل به خبرگزاری رویتر می‏گوید: «می‏خواهم درس بخوانم و آینده‏ای داشته باشم.» بسیاری از پناهندگان از طریق جمع‏آوری پول توسط کلِ فامیل می‏توانند پول این سفر مرگبار را تهیه کنند و اگر زنده به مقصد برسند، کار می‏کنند و تلاش می‏کنند همه ی فامیل را کمک کنند. بسیاری از آنان موفق به گرفتن پناهندگی نمی‏شوند و مجبور به زندگی و کار زیرزمینی می شوند و همواره در معرض سرکوب پلیس، حملات باندهای دست راستی که زیر سایه‏ی پلیس عمل می‏کنند هستند. ...

وکلای محلی می‏گویند طبق قوانینِ ایتالیا، قایق‏هایی که به مهاجرینِ در حال غرق شدن کمک می‏کنند مجرم شناخته شده و مجبورند جریمه بپردازند. به طور مثال، دولت ایتالیا یک کشتی تجاری را که مهاجرین در حال غرق شدن را نجات داده بود مجبور کرد که آنان را به لیبی بازگرداند. چند قرن است که اروپا کشتی‏های پر از مهاجرین را به آفریقا بازمی‏گرداند و این امر تازه‏ای نیست. 27 کشور اروپایی رویهم رفته 4 کشتی، 2 هلیکوپتر و دو هواپیما برای عملیات نجات در مدیترانه اختصاص داده اند. به این ترتیب، کشورهای اروپایی حتا حاضر نیستند هزینه‏ی عملیات نجات غریق را که قانون بین‏المللی الزامی می‏کند قبول کنند چه برسد به آن که درهای خود را به روی پناهندگان باز کنند. بیکاری و فقری که این پناهندگان را به سوی این سفر مرگبار می‏راند دست‏پختِ نظام سرمایه‏داری-امپریالیستی و بحران مالیِ اخیر است. با این وصف، کشورهای اروپایی صراحتا یا تلویحا خودِ پناهندگان را مسئول این وضعیت معرفی می‏کنند.

اکنون، جانِ سالم به در بردگانِ این تراژدی به جرم‏ "مهاجرت غیرقانونی" تحت بازجوییِ پلیس ایتالیا قرار دارند که میتواند به پرداخت جریمهی 5 هزار دلاری بینجامد. این کار، دولت ایتالیا را در ردیف همان قاچاقچیان جانی قرار می‏دهد.

طبق گزارش آژانس پناهندگی سازمان ملل متحد، با وجود خطر مرگ، در فاصله‏ی شش ماه اول سال 2013، نزدیک به سی هزار نفر با قایق خود را از آفریقای شمالی به ایتالیا رسانده‏اند. بزرگترین گروه مهاجرین از سوریه، اریتره و سومالی هستند. اریتره در گذشته مستعمره‏ی ایتالیا بود. در آن زمان دولت ایتالیا هفتاد هزار نفر کارگر و زارع فقیر ایتالیایی را با کشتی به اریتره برد تا در آن جا زندگی کنند. سومالی در گذشته مستعمره‏ی ایتالیا و سپس بریتانیا بود و ایالات متحده آمریکا نیز منافع خود را در این کشور پیش برده است. سوریه نیز مستعمره‏ی فرانسه بود. همه‏ی این قدرت‏های امپریالیستی آتش بیارِ اوضاع دهشتناک این کشورها هستند. تجربه ثابت کرده است که دولت‏های اروپایی ترجیح می‏دهند این مهاجرین همه غرق شوند و بهتر آن که در فاصله‏ای دور از سواحل غرق شوند بدون آن که دیده شوند.

افسوس و اندوه در مورد از بین رفتنِ بیهوده‏ی زندگی‏ انسان‏ها باید ما را به طرح سوال‏های عمیق‏تر در مورد ماهیت نظام‏ جهانیِ حاکم برساند. این چه نظامی است که این‏گونه جهان را ناموزون و معوج کرده و مردم را مجبور به ترک دیارشان و سرگردانی در گرداب‏های مرگبار می‏کند؟ و چه باید کرد؟

      
بازگشت
htm  pdf
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در