Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 زنان   يكشنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۸ برابر با ۲۰ اکتبر ۲۰۱۹                    
 
به مناسبت صدمين سالگرد هشت مارس

صد سال از مبارزه  شجاعانه زنان کارگر نساج در شهر نيويورک در آمريکا می گذرد. انترناسيونال دوم  به ياد اين روز، هشت مارس را روز جهانی زن اعلام کرد. اين ابتکار عمل بسرعت در ميان زنان و مردان آزاديخواه جهان جا باز کرد و به سمبل مبارزه برای رهائی زن تبديل شد.

 

مبارزات بی امان ميليونها زن در سراسر جهان برای کسب آزادی و برابری، نقش پيشرو جنبش کمونيستی و در راس آن زنان کمونيست در اين مبارزات، هشت مارس را بعنوان روز زن تثبيت کرد. اعلام روز جهانی زن اعلام مبارزه جهانی زنان عليه ستم و استثمار زنان بود. برای اولين بار زنان اعلام کردند مبارزه ای جهانی برا ی سرنگونی مناسبات طبقاتی مردسالار در پيش رو دارند.

هنگامی که احزاب سوسياليست شرکت کننده در انترناسيونال دوم در سال 1910 به پيشنهاد  کلارا زتکين رای مثبت دادند چند دهه از مبارزات زنان برای حق رای، بهبود شرايط کار و حقوق برابر می گذشت. جنبش کمونيستی عزم کرد پرچم رهايی زنان را در دست گيرد و اعلام کند که رهايی زنان بخشی از رهائی طبقه کارگر است؛ طبقه ای که رسالتش رهايی همه ستمديدگان و کل بشريت است. تثبيت هشت مارس دستاورد بزرگ جنبش کمونيستی بود.

 

اين روز با پيروزی انقلاب اکتبر 1917 و به پشتوانه تولد اولين دولت پرولتری، در سطح جهانی فراگير شد. اکتبر انقلابی بود که بر سر لوحه اش نگاشته بود، "رهائی زنان بدون کمونيسم قابل تصور نيست، کمونيسم هم بدون رهائی زنان قابل تصور نيست." اگر چه اين انقلاب در برآورده کردن اهداف خود موفق نشد و در ميانه دهه پنجاه ميلادی کاملا به ضد خود بدل شد اما نقطه عزيمت نوينی در جنبش رهائی زنان بنا نهاد؛ نقطه عزيمتی که در انقلاب سوسياليستی چين بويژه در دوران انقلاب فرهنگی اوج تازه ای گرفت.

معرفی هشت مارس به زنان ايران با تلاش و فعاليت آگاهگرانه زنان وابسته به حزب کمونيست ايران در دهه 20 ميلادی ميسر شد.

در دهه های پر فراز و نشيب قرن بيستم  که گاه با پيروزی های بزرگ انقلاب سوسياليستی و گاه با شکستها و عقب گردهای تعيين کننده آن رقم خورد، نقش کمونيستها در ارتباط با جنبش زنان نيز بالا و پائين داشت. 

 

مسئله زنان در انقلاب ايران نقش مهمی در جدال طبقاتی داشت. نيروهای مذهبی حول خمينی حتی قبل از کسب قدرت خصلت ايدئولوژی زن سيتزانه خود را به نمايش گذاشته بودند و درست در آستانه هشت مارس 1357 با طرح حجاب اجباری عليه زنان شمشير کشيدند. آنان نويد جامعه ای را دادند که سرکوب و فرودستی بيمارگونه زن شاخص اصلی آن بود. اما جنبش کمونيستی ايران نه تنها در جريان انقلاب و سرنگونی شاه به افشای ايدئولوژی زن ستيزانه خمينی و اعوان و انصارش نپرداخت بلکه پس از آن نيز پاسخ درخوری به يورش ارتجاعی حکومت عليه  زنان نداد.  اين امر قبل از هر چيز بيان سير قهقرائی سياسی و  ايدئولوژيک در جنبش کمونيستی بود. نشانه کم بهائی به ايدئولوژی کمونيستی و مقابله نکردن با نفوذ ايده ها و افکار مرد سالارانه در جنبش کمونيستی بود؛ امری که بی ارتباط با گرايشات سازش طبقاتی با قدرت سياسی جديد نبود. اگر چه بخشهائی از جنبش کمونيستی ايران از اين مسئله جمعبندی کرده اند (مشخصا حزب ما) اما بدون نوسازی کلی مشی جنبش کمونيستی در قبال مسئله زنان، کمونيستها قادر نخواهند شد نقش پيشرو گذشته خود را احيا کنند و فراتر از آن بروند.

***

سرکوب های جمهوری اسلامی نتوانست شعله های سرکش زنان را خاموش کند. زنان به مقاومت خود در قبال رژيم اسلامی ادامه دادند. جامعه ما شاهد مقاومتی سرشار از غرور و افتخار از جانب زنان بوده است؛ مقاومتی که از 8 مارس 1357 آغاز شد و طی سی ساله اخير به اشکال مختلف ادامه يافت.

 

جمهوری اسلامی نيز همانند رژيم شاه ، در مقابل هشت مارس، روز ديگری را بعنوان روز زن علم کرد. همزمان با کشتار وسيع نيروهای انقلابی و کمونيستی برگزاری هشت مارس نيز ممنوع شد. جمهوری اسلامی با پشتوانه قدرت دولتی و هزينه های تبليغاتی سنگين تلاش کرد روز تولد فاطمه دختر پيغمبر و همسر علی امام اول شيعيان را به عنوان روز زن به جامعه حقنه کند. قرار شد فاطمه زهرا الگوی زن در جامعه ما باشد؛ زنی سربزير، مطيع و بنده که تنها هنرش همراهی با پدری بود که زن را ابزار  شهوت مرد می دانست يا دفاع از خلافت شوهری که با شمشيرش مخالفين را از وسط دو نيم می کرد و در نهج البلاغه اش زنان را تحقير می کرد.

 

جمهوری اسلامی برای تحميل اين الگوی اسلامی  نياز داشت که رسما به زنان ايران اعلان جنگ دهد. برای سرکوب زنان بودجه دولتی اختصاص دهد. گله های حزب الله را روانه  کوی و خيابان کند تا بر روی زنان تيغ کشند و اسيد بپاشند. حجاب اجباری نقش کليدی در اين سرکوبها بازی کرد و قوانين ويژه ای برای مجازات زنان تصويب شد.

 

اما کوشش مرتجعين اسلامی در تحميل روز تولد فاطمه به عنوان روز زن با شکست روبرو شد. اين شکست قبل از هر چيز نشانه ورشکستگی اسلام به عنوان يک ايدئولوژی ارتجاعی و مردسالارانه است.  سی سال سرکوب سياسی ايدئولوژيک زنان جايی برای طرح الگوهای زن اسلامی در مبارزات زنان ايران باقی نگذاشته است. بعلاوه کوتاه شدن دست مذهب از کليه حيطه های زندگی زنان که از مطالبات کليدی زنان است پيشاپيش هر نوع الگوی اسلامی را محکوم به شکست کرده است. مبارزات زنان عليه حکومت اسلامی نه تنها منبع مهمی برای تحولات دمکراتيک جامعه است بلکه تاثيرات ايدئولوژيک سياسی مهمی در جنبشهای منطقه و جهان ايفا می کند. پيشروی اين جنبش به معنی تضعيف هر چه بيشتر ايدئولوژی اسلامی است.

 

در چنين شرايطی نيروهای طبقاتی گوناگون به ميدان آمده اند تا نگذارند زنان ايران پيگيرانه و تا به آخر راه مبارزه را ادامه دهند. از امپرياليستهای امريکائی و اروپائی که دنبال اسلام معتدلند و می دانند بدون استفاده از اين ايدئولوژی قادر به کنترل و سرکوب مردم بوِيژه زنان نيستند تا اصلاح طلبان حکومتی و غير حکومتی در قالب "نوانديشان ديني" و "ملی – مذهبي" (و حتی برخی نيروهای ليبرال که مدعی سکولاريسم هستند) شديدا دل نگرانند  که مبادا اين ايدئولوژی قرون وسطائی کاملا در هم شکسته شود و "شيرازه" جامعه از هم بپاشد و کسی نتواند انرژی و خشم عظيمی که در زنان فشرده شده را مهار کند.

 

از همينرو هر يک از اين نيروها در حد توان خود  تلاش می کنند تا ايدئولوژی اسلامی را از ورشکستگی کامل نجات دهند و زنان عاصی جامعه را قانع کنند که هنوز می توان به اسلام اميد بست؛ در لابلای قرآن به دنبال آيه هائی هستند که نشان دهند  اصول اسلام با حقوق زن تضاد ندارد؛ می توان اسلام را فمينيزه کرد يا فمينيسم را اسلاميزه کرد؛ می توان همسران آيات عظام را قانع کرد که دل شوهران شان را به رحم آورند و  بر سر رنگ حجاب و تعداد ضربات شلاق بر پيکر زنان و اندازه سنگ برای سنگسار به مذاکره نشينند.

بی جهت نيست که دوباره شاهد ظهور روايتهای باصطلاح  نو از زندگی فاطمه زهرا هستيم، يا شاهد تلاشهای مصلحت گران برای همسنگ کردن روز فاطمه و  هشت مارس و  برخی روزهای ديگر مانند 22 خرداد؛ روزهائی که هر يک بيان اهداف و افقهای متفاوت اند.

 

اين جدالها بر سر روز زن بيان جدالهای بزرگ ايدئولوژيکی است که در جامعه ما جريان دارد. نظم حاکم به غايت کهنه و پوسيده شده و کليه ارزشهای سياسی، ايدئولوژيکی و اخلاقی آن زير سئوال رفته است. در چنين شرايطی توده های مردم به دنبال افق و دورنمای انقلابی و روشنی هستند.  نسل جوان زنان (و مردانی) پا به صحنه مبارزه گذاشته اند که در جستجوی ايدئولوژی رهايی بخش هستند. اين وضعيت محرک جدالهايی است که حول روز زن فشرده شده است؛ از يکسو روز جهانی هشت مارس که مهر انقلاب و ايدئولوژی کمونيستی را بر خود دارد؛ روز فاطمه که سمبل اسارت زن توسط ايدئولوژی اسلامی است؛ و عده ای که تحت عنوان انتخاب روز ملی و اسلامی زن در کنار  روز جهانی هشت مارس می خواهند راهی برای آشتی دادن زنان با نظام حاکم و نظام حاکم با زنان بيابند. اما روز رهائی زن را نمی توان با روز بندگی زن آشتی داد!

 

برگزاری هشت مارس، روز جهانی زن، بايد در دستور کارهمه نيروهای انقلابی قرار گيرد. مبارزه برای برگزاری 8 مارس، يکی از جبهه های  نبرد با نظام حاکم است. حنبش کمونيستی نيز بايد اين روز را بعنوان روز نبرد برای رهايی زنان  در دست گيرد و نقش پيشروی خود را در جنبش زنان بازيابد. ¾

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 به مناسبت صدمين سالگرد هشت مارس روز زن : ايدئولوژی ها و جدالها!
 نوشته
 نشریه حقیقت ـ شماره 39
 در تاريخ
 2008-02-20
.هستيد
 
پاسخى تاريخى- جهاىى به عصری با اهميت تاريخى- جهاىى
اﯾﻦ ﺳﻨﺪ، ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣه ی ﺣﺰب ﮐﻤﻮﻧﯿﺴﺖ اﯾﺮان- ﻣﺎرﮐﺴﯿﺴﺖ ﻟﻨﯿﻨﯿﺴﺖ ﻣﺎﺋﻮﺋﯿﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد .اﻧﺘﻈﺎر و آرزوی ﻣﺎﺳﺖ ﺗﺎ « ﭘﯿﺶ ﻧﻮﯾﺲ » ﺳﻨﺪ، در ﻣﯿﺎن طﯿﻒ ِ وﺳﯿﻌﯽ از ﻣﺒﺎرزﯾﻦ ِ از ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ و دوﺳﺘﺪاران اﯾﻦ ﺣﺰب ﺗﺎ رﻓﻘﺎی ﺟﻨﺒﺶ ﭼﭗ و ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ، ﺣﺮﮐﺖ ھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد . ﺑﮫ وﯾﮋه، ﻓﻌﺎﻟﯿﻦ ﺣﺰب ﻣﻮظﻒ اﻧﺪ ﺗﺎ آن را ﺑﮫ ﻣﯿﺎن ﺟﻮاﻧﺎن ﻣﺒﺎرزی ﮐﮫ ﺑﺎ ﺧﯿﺰش دی ﻣﺎه وارد ﺻﺤﻨﮫ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﺎﻣﻌﮫ ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر و واﮐﻨﺶ ها و اﺣﺴﺎﺳﺎت آن ھﺎ ﮐﮫ ﺳﻨﺪ را ﺧﻮاﻧﺪه و ﺑﺤﺚ و ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽﮐنند آﺷﻨﺎ ﺷﻮﯾﻢ، ﺑﯿﺎﻣﻮزﯾﻢ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﯿشتری ﺑﺮای ﻏﻨﯽ تر و ﺻﺤﯿﺢ ﺗﺮ ﮐﺮدن ﺳﻨﺪ ﺑﮫ دﺳﺖ آورﯾﻢ

استراتژی راه انقلاب در ایران
سند زیر یکی از اسناد جلسه پلنوم دهم کمیته مرکزی )در اختیار 2017 ( مه 1396 است که در اردیبهشت اعضا و هواداران حزب قرار گرفت تا در حوزه هایی حزبی گوناگون مورد بحث قرار بگیرد . کمیتۀ مرکزی حزب با آن را مورد بازبینی قرار ، توجه به نظرات دریافت شده داد و اینک برای اطلاع عموم اقدام به انتشار آن می کند . 2018 /1397 پاییز

گسست ضروری و آزادی ما در حفظ جهتگیری استراتژیک - گزارش پلنوم 9
1394 سند داخلی از کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران (م ل م) مصوب آذر

 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در