Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 جانباختگان   شنبه ۱ مهر ۱۳۹۶ برابر با ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷                    
 
kak salah

 رفیق صلاح الدین شمس برهان
آمیزه ای از استواری بر اصول و توان بكارگیری آن

كمونيستهاي انقلابي پيشروان و رهبران آگاه طبقه كارگرند. آنها در جريان نبرد طبقاتي گداخته و آبديده گشته اند. آگاهي و تهور، گذشتن از منافع شخصي، سازش ناپذيري در برابر دشمن و پايداري بر اصول و آرمانهاي انقلابي آنها را مظهر جامعه نوين ساخته است و اگر در ميدان جنگ انقلابي زير شكنجه  يا در مقابل جوخه اعدام با مرگ در راه رهايي بشريت ستمديده روبرو شوند، آنرا قهرمانانه مي پذيرند. جانباختن كمونيستهاي انقلابي افشاندن بذر جامعه نوين است.

كاك صلاح در روستاي  كوليجه از توابع مهاباد در خانواده اي مذهبي ـ فئودالي متولد شد. تحصيلات متوسطه خود را در تبريز بپايان رساند، سپس براي ادامه تحصيل رهسپار خارج كشور شد. بعد از مدت كوتاهي به صفوف كنفدراسيون دانشجويان ايراني پيوست و مبارزه متشكل عليه امپرياليسم و ارتجاع را با كار آگاهگرانه و بسيج جوانان آغاز نمود. كاك صلاح به اين ضرورت پي برد كه براي درهم شكستن سيستم پوسيده حاكم و برقراري جهان نوين، بايد در يك تشكيلات كمونيستي متشكل شود. او كه ديگر به يك پيرو استوار انديشه مائوتسه دون بدل گشته بود با درك اين ضرورت به سازمان انقلابيون كمونيست يكي از دو جريان تشكيل دهنده اتحاديه كمونيستهاي ايران پيوست و بعنوان يك انقلابي حرفه اي به مبارزه خود ادامه داد و به يكي از كادرهاي برجسته اتحاديه بدل گشت.

 رفيق صلاح الدين شمس برهان در سال 1355 از سوي سازمان به تركيه اعزام شد تا در زمينه ايجاد امكانات انتقال به ايران از مرزهاي شمال غربي كشور فعاليت كند. او در عين حال ارتباط مستقيمي با كمونيستهاي انقلابي تركيه و مشخصا با حزب كمونيست تركيه  (ماركسيست ـ لنينيست) برقرار نمود. مبارزه سياسي كاك صلاح در اروپا و سپس در تركيه از چشم مزدوران ساواك شاه و همچنين سازمان امنيت تركيه (ميت) پنهان نماند. سازمان امنيت تركيه چندبار او را دستگير كرده و تلاش داشت تا وي را تحويل رژيم ايران دهد، ولي بعلت پشتيباني دانشجويان انقلابي، نتوانست اينكار را عملي سازد. كاك صلاح پيش از آنكه به ايران باز گردد از طرف حكومت شاه به اعدام محكوم شد.

 با اوجگيري مبارزات توده مردم در سالهاي 57 ـ 56 كاك صلاح خود را به كردستان رساند. ستم ملي و استثمار نيمه فئودالي شديدي كه در اين خطه بر توده هاي خلق و مشخصا دهقانان اعمال مي شد، نيروي انقلابي عظيمي را در اينجا انباشته بود و كاك صلاح بخوبي به اين مسئله آگاهي داشت. همين درك صحيح بهمراه عزم و اراده و قابليتهاي انقلابيش باعث شد كه صلاح سريعا بعنوان يك رهبر در مبارزات دهقانان و زحمتكشان ظاهر شود. او بعنوان يك كادر برجسته كمونيست و با پيروي از آموزش مائوتسه دون بيشتر وقت خود را در ميان كارگران و دهقانان كرد مي گذراند و به آگاهگري و سازماندهي مي پرداخت. بدين طريق شناخت بيشتري از خصوصيات و روحيات و جهتگيري آنها بدست مي آورد و راه متحول كردن و متشكل كردن ستمديدگان برايش روشنتر مي شد.

در سال 1358 زماني كه هزاران زحمتكش پا بصحنه مبارزه گذاشته بودند، كاك صلاح و يارانش كار بسيج و سازماندهي دهقانان و سمت دهي و هدايت جنبش دهقاني را حول شعار مصادره زمينهاي خانها و فئودالهاي منطقه آغاز كردند. كاك صلاح بهمراه رفقاي شهيدي چون كاك اسماعيل (پيروت محمدي) و كاك يحيي خاتوني طرح ايجاد اتحاديه هاي دهقاني را به پيش بردند. هنگاميكه در تابستان 58 مرتجعين محلي با كمك ارتش، سپاه پاسداران و مزدوران قياده موقت و به فرمان خميني قصد سركوب نظامي جنبش را كردند، كاك صلاح و يارانش سلاح برداشته و با مسلح كردن پيشروترين عناصر جنبش دهقاني به نبرد با دشمن برخاسته و گوشمالي سختي به جمهوري اسلامي و مزدورانش دادند.

در همين دوره بود كه اتحاديه كمونيستهاي ايران، تشكيلات پيشمرگه هاي زحمتكشان را بدست كاك صلاح و ديگر رفقا بنياد نهاد. تشكيلات پيشمرگه هاي زحمتكشان به فعاليت هاي اتحاديه كمونيستهاي ايران در منطقه كردستان بياني تشكيلاتي بخشيد. اين تشكيلات در مدت زماني كوتاه توانست با وارد آوردن ضربه بر نيروهاي پاسدار و جاش مستقر در سنندج محبوبيت زيادي در بين مردم بدست آورد. كاك صلاح بهنگام ايجاد تشكيلات از ضرورت اين كار صحبت كرد و گفت: "بايد به تشكيلات پيشمرگه بعنوان نطفه ارتش سرخ نگاه كنيد". كاك صلاح به ضرورت ايجاد ارتش انقلابي براي كسب رهايي آگاه بود.

در دوران برقراري آتش بس و آزادي سنندج، كاك صلاح و ديگر اعضاي تشكيلات پيشمرگان زحمتكشان مرتبا به ميان مردم شهر و روستا مي رفتند و با انجام گشتهاي سياسي ـ نظامي و پيشبرد تقسيم زمين در روستاهاي مختلف، توده هاي دهقان و زحمتكشان شهري را در فعاليتي آگاهانه براي تغيير جامعه كهن درگير مي ساختند. كاك صلاح با دورترين روستاهاي منطقه سردشت و بوكان و مهاباد تماس برقرار كرده و با توده هاي دهقانان اين مناطق درهم آميخت. در عين حال او يك دم از مبارزه با خرافه و سنن مذهبي و نيمه فئودالي، بخصوص ستم بر زنان غفلت نمي كرد و در تشويق زنان براي پيوستن بصفوف مبارزه انقلابي كوشش مي نمود. مبارزه اي كه كاك صلاح براي متحول كردن ذهن توده ها و ارتقا آگاهي طبقاتي شان به پيش مي برد او را بشدت محبوب مردم ساخته بود.

كاك صلاح اعتقاد داشت كه ملت كرد براي رفع ستم ملي بايستي به حق تعيين سرنوشت دست يابد. او بروشني عمق مناسبات عقب مانده در روستاهاي كردستان را مي ديد و اعتقاد داشت كه بدون از بين بردن اين مناسبات كهن و حل مسئله ارضي، خودمختاري بي معناست. بنابراين از آن نوع خودمختاري دفاع مي كرد كه بتواند دهقانان را از ستم نيمه فئودالي رها سازد. او مي دانست كه بدون قدرت سلاح، بدون اتحاد با خلقهاي ديگر ايران، بدون مبارزه عليه امپرياليسم و ارتجاع و قطع سلطه امپرياليسم خلق كرد رها نخواهد شد. اواخر سال 58، كاك صلاح طي مصاحبه اي با نشريه كارگر انقلابي، ارگان حزب كمونيست انقلابي آمريكا، اظهار داشت: "خودمختاري واقعي يا حق تعيين سرنوشت يا حتي بدست آوردن خواسته هايي كه هم اكنون از طرف هيئت نمايندگي خلق كرد جلو گذاشته مي شود، بدست نخواهد آمد مگر آنكه انقلاب دمكراتيك ايران تحت رهبري پرولتاريا به انجام رسد و به پيروزي كامل انجامد. اما در عين حال مبارزه خلق كرد رابطه ديالكتيكي با انقلاب سراسري دارد و امروز مبارزه خلق كرد پيشتاز مبارزه مردم ايران است".

بوجود آمدن تشكيلات پيشمرگه هاي زحمتكشان، نشان داد نيروي كوچكي كه مسلح به بينش كمونيستي انقلابي باشد مي تواند در مدتي كوتاه پايگاهي توده اي و ارتشي انقلابي بوجود آورده و آنرا گسترش دهد. بظهور رسيدن يك جنبش دهقاني با رهبري كمونيستي و ايجاد يك نيروي نظامي پيشمرگه تحت رهبري اتحاديه كمونيستهاي ايران كه در جنگهاي اول و دوم كردستان، يعني در تابستان 58 و بهار 59 عليه جمهوري اسلامي شركت جست، گواه اين امر است. كاك صلاح در حين سازماندهي و رهبري زحمتكشان عليه رژيم جمهوري اسلامي سازشكاري و ماهيت نيروهاي بورژوا ـ ملاك درون جنبش خلق كرد را نيز شديدا افشا مي كرد. آنجا كه حزب دمكرات كردستان ايران بدفاع از فئودالها پرداخت و يا از در سازشكاري با جمهوري اسلامي درآمد و ارتش را در ورود به كردستان اسكورت كرد، كاك صلاح به افشاي شديد اين حزب برخاست.

او عميقا اعتقاد داشت كه تنها با تكيه به نيروي لايزال توده ها مي توان انقلاب واقعي را به پيش برد و دستاوردهايش را حفظ كرد. اعتقاد راسخ به اين امر كه خود بيان استواري وي بر خط كمونيستي بود، در مبارزه پيگيرانه اش عليه وابستگي و اتكا به قواي امپرياليستي و ارتجاعي بروز مي يافت. او مي گفت كه: "حتي با امكانات كم مي توان مبارزه را آغاز كرد و تنها با اتكا به نيروهاي خلق مي توان قدرت سياسي را كسب نمود". او آموزه هاي مائوتسه دون مبني بر اتكا به توده ها و اتكا به نيروي خود را خوب فرا گرفته بود.

افشاي جريانات سازشكار و مرتجعين محلي خشم آنان را عليه تشكيلات پيشمرگه هاي زحمتكشان و شخص كاك صلاح برانگيخت. بدين خاطر چندين بار سعي كردند با توسل به بمب گذاري و طرحهاي ترور به او و تشكيلات ضربه بزنند، اما موفق نشدند. تا اينكه بالاخره در روز پنجشنبه دوازدهم تيرماه 1359 طبق نقشه اي از پيش طراحي شده رفيق صلاح الدين شمس برهان بوسيله مزدوران مرتجع محلي در شهر مهاباد ترور شد. شهادت اين كمونيست انقلابي موجي از خشم و اندوه را در ميان زحمتكشان برانگيخت. هزاران تن از مردم كردستان در مراسم بزرگداشتي كه از سوي اتحاديه كمونيستهاي ايران در مهاباد و بوكان برگزار شد، شركت نمودند. پيشمرگان انقلابي و توده هاي آگاهي كه در آن مراسم شركت داشتند هيچگاه كلمات آتشين كاك اسماعيل (رفيق شهيد پيروت محمدي) و كاك احمد (رفيق شهيد هاشم مازندراني) را در رثاي صلاح الدين شمس برهان از ياد نمي برند.

باشد تا با پيمودن راه سرخ رفيق صلاح و تمامي شهيدان كمونيست انقلاب ستمديدگان را به پيش رانيم، دشمنان طبقاتي و ملي را با آتش جنگ خلق نابود سازيم و تحت درفش پرولتاريا در مسيري كه به رهائي بشريت از يوغ جامعه طبقاتي مي انجامد استوارانه به پيش رويم.

 

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 ÔãÓ ÈÑåÇä ÕáÇÍ ÇáÏíä
 در تاريخ
 2013-01-10
.هستيد
 
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در