Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 جانباختگان   جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶ برابر با ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷                    
 
ibrahim kaypakkaya

ابراهيم كايپاكايا رهبر بزرگ پرولتارياي تركيه 

 

ابراهيم كايپاكايا در سال 1949 بدنيا آمد و در سال 1973 بدست رژيم كمپرادور فئودالهاي وابسته به امپرياليسم در تركيه زير شكنجه به قتل رسيد. رفيق ابراهيم، در تاريخ تركيه نماينده يك راه و هدف است: كمونيسم انقلابي. او راهي را براي پرولتارياي تركيه پيش گذاشت كه بسيار متمايز و روشن بود.

 

او جنبش كمونيستي نوين را در تركيه بنيان گذاري كرد. قبل از اين تاريخ، آنچه در تركيه، حزب كمونيست ناميده مي شد يك تشكيلات وابسته به شوروي از قماش حزب توده بود كه با خط تسليم طلبانه و بورژوائي خود آبروي كمونيسم را برده بود. در آن دوره، در تركيه كمونيسم را با كمونيسم چاق و چله و سترون مسكوئي مي شناختند. اين رفيق ابراهيم كايپاكايا بود كه جو خفقان آور و سنگين رويزيونيسم روسي (كمونيسم دروغين) را كه بر جنبش چپ تركيه غلبه داشت درهم شكست و به آن جنبش، روح و زندگي تازه اي دميد. او خط ارتجاعي غالب بر اين جنبش  را در مورد ماهيت كمال آتاتورك و مساله ملي كرد، افشاء كرد و نشان داد كه آتاتورك نماينده طبقات فئودال كمپرادور وابسته به امپرياليسم در تركيه بود. او مساله ستم ملي در كردستان را تجزيه و تحليل كرد و حق تعيين سرنوشت ملت كرد را بعنوان جزئي لاينفك از برنامه انقلاب دموكراتيك نوين در تركيه تثبيت كرد. رفيق ابراهيم مشخصات راه انقلاب قهرآميز در تركيه را روشن كرد و خود گامهاي اول را براي آغاز جنگ خلق برداشت.

 

رفيق كايپاكايا در سال 1972 ماركسيست ـ لنينيست هاي واقعي را در انشعاب از  (حزب كارگران و دهقانان انقلابي تركيه) رهبري كرد و حزب كمونيست تركيه (م ـ ل) را بنيانگذاري كرد. حزب قبلي اگر چه خود را مدافع مائوتسه دون قلمداد ميكرد اما در واقع در سياستهاي بورژوائي و رويزيونيستي غوطه ور شده بود. ابراهيم كايپاكايا بيرحمانه خط رفرميستي و رويزيونيستي اين حزب را به نقد كشيد.

 

ابراهيم خدمات ارزنده اي در زمينه تئوري و عمل انقلاب پرولتري در تركيه انجام داد. خدمات ايدئولوژيك و سياسي وي عميقا به پيشبرد مسائل به انقلاب تركيه مربوط است. زندگي كوتاه اما پرثمر ابراهيم را مبارزه جهاني كه در دهه 1960 ميلادي بين ماركسيسم انقلابي و رويزيونيسم ضد انقلابي جريان داشت، شكل داد؛ و او از رهبران برجسته در جنبش بين المللي كمونيستي شد. انقلابيون سراسر جهان تحت تاثير رفيق مائوتسه دون و انقلاب كبير فرهنگي پرولتاريائي كه در چين براه افتاد، مبارزه سرسختانه اي عليه رويزيونيسم (كمونيسم دروغين) آغاز كردند. در اغلب كشورها كمونيستهاي انقلابي از احزاب رويزيونيست قديمي كه ديگر حتي به انقلاب تظاهر نميكردند، بريدند و احزاب كمونيستي نوين بر پايه ماركسيسم ـ لنينيسم ـ مائوئيسم بنا كردند. در تركيه رفيق ابراهيم بود كه رهبري اين روند را به عهده گرفت. او نقد جانانه و عميقي را عليه رويزيونيسم در همه جبهه ها بر پا نمود و مهمتر آنكه برپائي يك جنگ توده اي واقعي در تاريخ تركيه با رهبري اين خط را در عمل بدست گرفت. وي اصيل ترين و پيگيرترين مدافع مائوتسه دون و مائوئيسم در تركيه بود. وي بسرعت به اهميت جهاني ـ تاريخي انقلاب كبير فرهنگي پرولتاريائي و تكامل علم كمونيسم توسط مائوتسه دون پي برد. او پس از تاسيس  حزب كمونيست تركيه (م ـ ل) اعلام كرد: "حزب ما محصول انقلاب فرهنگي است".

در سال 1973 سازمان اطلاعات و امنيت تركيه (ميت) در گزارش رسمي خود جمعبندي زير را از ابراهيم كايپاكايا و خط وي ارائه داد: "در ميان جنبش كمونيستي تركيه عقايد ابراهيم كايپاكايا از همه خطرناكتر است. ما بي ترديد ميگوئيم ديدگاهي كه او در آثارش ارائه ميكند و شيوه هاي مبارزه اي كه او طرفدار آن است كاربرد كمونيسم انقلابي در شرايط تركيه است."

 

پرولتاريا دير يا زود به حساب خون فرزندان انقلابيش رسيدگي مي كند!

  

صبح روز 25 اكتبر، روزنامه هاي تركيه در صفحه اول خود با عناوين درشت خبر مجازات يكي از همدستان كثيف دولت تركيه توسط چريكهاي "تيكو" را منتشر كردند.

 

شب قبل سه تن از چريكها درب خانه "جعفر آتان" در محله ساري غازي در شهر استانبول را كوبيدند. روزنامه هاي تركيه ماجرا را اينگونه شرح دادند: "در را باز كنيد. ژاندامري است." پس از باز شدن در، چريكهاي تيكو ميپرسند: "تو جعفر آتان هستي؟" و پس از اينكه جواب مثبت مي شنوند وارد خانه ميشوند و به او ميگويند: "27 سال پيش، رهبر عزيز ما ابراهيم كايپاكايا را در حاليكه زخمي بود به ژاندارمها تسليم كردي. به اين دليل اكنون مجازات ميشوي."

چريكهاي تيكو با شليك سه گلوله به مغز اين تبهكار او را به درك واصل كردند.27 سال پيش جعفر آتان، معلمي در روستاي وارتينيك در منطقه تونجلي بود. در آن تاريخ ابراهيم كايپاكايا، بنيان گذار حزب كمونيست تركيه (ماركسيست ـ لنينيست) براي برگزاري يك جلسه مخفي حزبي به آن منطقه رفته بود. ارتش كه از وجود اين جلسه با خبر شده بود به منطقه حمله كرد. در اين حمله ابراهيم از ناحيه گردن و شانه زخمي شد، اما توانست خود را از محاصره دشمن بيرون بكشد. روز بعد او براي تهيه غذا و سرپناه از كوه پائين آمد و به خانه اين فرد پست فطرت رفت. او پس از اينكه فهميد ابراهيم كيست در اتاق را برويش قفل كرد و به ژاندارمها خبر داد تا دستگيرش كنند. بدين ترتيب رفيق ابراهيم در روز 29 ژانويه سال 1973 اسير دشمن شد و در 18 ماه مه 1973 در پي شكنجه هاي وحشيانه جان باخت.

حتي روزنامه هاي ارتجاعي تركيه نتوانستند از اين عمل تبهكارانه جعفر آتان دفاع كنند و نوشتند: "او از ابراهيم مانند بليط بخت آزمائي سود جست."

 

روزنامه هاي وابسته به طبقات حاكمه تركيه با انتخاب عناويني مانند "انتقام ترسناك پس از 27 سال" در واقع احساس طبقه خود را بيان مي كردند. احساس ترس از اينكه عليرغم سركوب مستمر و خونين كمونيستهاي انقلابي، طبقه كارگر كماكان مبارزين كمونيست جديدي را به ميدان مبارزه فرستاده است. و احساس ترس از حافظه تاريخي بسيار قوي اين طبقه انقلابي. هراس از اينكه سركوب و يا عوامفريبي هاي شان نتوانسته از تخاصم و نفرت طبقه كارگر و پيشروان كمونيستش نسبت به اين زالو صفتان و نظام پوسيده طبقاتي ذره اي بكاهد. همين روزنامه ها با وجود اينكه براي خانواده جعفر آتان آه و ناله سردادند، مجبور شدند اعدام وي توسط چريكهاي حزب كمونيست تركيه (م ـ ل) را عدالت تاريخي بنامند و بپذيرند كه اين اقدام بيان تداوم و ارزشهاي يك طبقه است.

 

برخي روزنامه هاي تركيه با استفاده از كتاب معروفي بنام "دلاوري كه سر داد اما سر نداد" (بقلم نيهات بهرام) به شرح زندگي و مقاومت ابراهيم پرداختند.

 

ادامه مبارزه مسلحانه توسط حزب كمونيست تركيه ( م ـ ل) و انجام اين عمليات نشان مي دهد كه در آن كشور همچنان نيروئي وجود دارد كه پرولتاريا را نمايندگي مي كند. اين نيرو، حزب كمونيست تركيه (م ـ ل) است كه از ميان پيچ و خمها راه خود را يافته، پرچم ماركسيسم ـ لنينيسم ـ مائوئيسم و جنگ خلق را براي كسب قدرت سياسي برافراشته نگاه داشته است.

 

اينان ياران پيگير نسل قبل و نسل جديد كمونيستهاي انقلابي تركيه اند كه پرچم انقلابي ابراهيم كايپاكايا را حمل ميكنند. اينان پرچم را زمين نگذاشته و نخواهند گذاشت. پرولتاريا فقط يك نسل نيست كه با سركوب و شكنجه و سرخوردگي از بين برود. بلكه يك طبقه است كه نسل از پي نسل مبارزين خود را به ميدان ميفرستد. ابراهيم جنبشي تاريخي به راه انداخت، جنبشي كه هدف و تداوم تاريخي دارد.

 

اين عمليات توسط تشكيلاتي صورت گرفت  كه در ميان توده ها پايه دارد. اين توده ها بودند كه پس از 27 سال مخفيگاه اين خائن را يافتند و حزب خود را از آن آگاه نمودند. اين نشانه تداوم يك جنبش توده اي است. حتي روزنامه هاي ارتجاعي مجبور شدند، به اين مسئله اعتراف كنند. اين عمليات نشانه آنست كه خط و نيروي متشكلي موجود است كه منطبق بر منافع توده ها حركت ميكند؛ و نيز توده هائي در ميدانند كه ميخواهند راه ابراهيم مجدانه پي گرفته شود. همه اينها مرگ محتوم نظام ارتجاعي حاكم در تركيه را نويد مي دهد. بقول يك مثل تركي: اين شمع تا غروب بيشتر زنده نخواهد ماند!

 

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 رفیق ابراهيم كايپاكايا
 در تاريخ
 0000-00-00
.هستيد
 
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در