Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 آتش   دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷ برابر با ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸                    
 
کشتار67 عملکرد کل دولت طبقاتی جمهوری اسلامی بود!

کشتار67 عملکرد کل دولت طبقاتی جمهوری اسلامی بود!

شش ساله بودم که معصومه دختر 15 ساله همسایهمان را که همیشه مرا به پارک میبرد و برایم خوراکی میخرید، بردند و دیگر هیچوقت او را ندیدم. خانهشان سیاهپوش شد. چند ماه بعد مادرم سراسیمه دستم را گرفت و به خانه پدربزرگم برد. نالههای آرام پدربزرگ و سر کوبیدن عمهام به ستونهای چوبی خانه تنها تصویری است که از آن روز بهیاد دارم. عموی جوانم کشته شده بود. نه مزاری داشت و نه مراسمی. سالها گذشت تا این تصاویر که در ذهنم مانده بود معنا پیدا کند.

اکنون سی سال از کشتار زندانیان سیاسی در تابستان داغ 67 میگذرد. کشتار 67 نقطه عطف جنایتهای جمهوری اسلامی در دهه 60 و در مقابل نسلی انقلابی بود که سر دادند اما سِر ندادند. دستگیریهای گسترده فعالین سیاسی مخالف رژیم، کمونیستها، دانشجویان مبارز، هنرمندان، شعرا و نویسندهگان انقلابی، کارگران و ملیتهای تحت ستم، شکنجههای قرون وسطایی و اعترافات تلویزیونی، بیدادگاههای اسلامی، ترور فعالین، پروژههای توابسازی و اعدامهای گسترده از آغاز بهقدرت رسیدن رژیم جمهوری اسلامی کلید خورد. اعلام اسامی اعدامشدهگان در رادیو و روزنامهها و پخش تلویزیونی دادگاههای فعالین سیاسی دو کارزار مهم رژیم در دهه 60 برای تشدید ارعاب و سرکوب کل جامعه بود. پخش دادگاه علنی اعضا اتحادیه کمونیستهای ایران (سربداران) در دی ماه سال 61 و یک سال پس از قیام سربداران در شهر آمل، وسیعترین یورش تبلیغاتی رژیم علیه کمونیسم و هر نوع نارضایتی و مقاومت انقلابی مردم بود. اتحادیه کمونیستهای ایران (سربداران) تنها سازمان سیاسی بود که دادگاه اعضایش با سانسور از تلویزیون پخش شد. آن دادگاهها برای رژیم و پایههایش اهرم مهمی شد برای بهرخ کشیدن ایدئولوژی فاشیستی دینی و سبعیت رژیم در مقابل مبارزه قهرآمیز برای سرنگونی رژیم تازه به قدرت رسیده. هدف رژیم از پخش این دادگاه این است که نشان دهد، چه بودند، چگونه تثبیت شدند و چه کارهایی میتوانند انجام دهند و همینطور نشاندهنده آن است که این جامعه به چه شکل براساس جهل و شقاوت پایهگذاری شد. كشورهای اروپایی و آمریكا نهتنها به این كشتار اعتراض نكردند بلكه محرمانه بر آن مهر تائید زدند. این فاجعه بیمانند حتا در رسانههای بهاصطلاح آزاد اینان منعكس نشد. در روزهای محاكمات یك دقیقهای و دارزدنها، مذاكرات و توافقات پشت پرده دولتهای امپریالیستی غرب با جمهوری اسلامی جریان داشت. كشورهای امپریالیستی خیلی خوب از وقوع این فاجعه مطلع بودند. اما منافعشان ایجاب میكرد كه از تثبیت رژیم جمهوری اسلامی حمایت كنند. آنان پس از وادار كردن خمینی به قبول شكست در جنگ ایران و عراق و سر كشیدن جام زهر، به حكام اسلامی ایران چراغ سبز دادند كه برای ممانعت از خیزشهای انقلابی و امن كردن محیط ایران برای استثمار و چپاول سرمایهداری جهانی، میتوانند دست به هر جنایتی بزنند. بههمیندلیل سازمان ملل كه كلوپ بینالمللی آنان است در مورد این جنایت خونین سیاسی خفقان گرفت.

کشتار 67 در دورانی صورت گرفت که جمهوری اسلامی تلاش داشت به خود انسجام ببخشد و حاکمیت خود را بر جامعه مستقر کند. همان دورانی که میرحسین موسوی نخست وزیر وقت، دوران طلایی امام مینامد. این كشتار به دستور شخص خمینی و با توافق و حمایت نظری و عملی همه سران رژیم انجام شد. طی سی سالی که از این جنایت میگذرد مقامات دسته اول نظام تلاش کردند نقش خود را در این جنایت علیه بشریت انکار کنند. تعداد زیادی از بازجویان و شكنجهگران و مقامات امنیتی دهه 60، دستان خونآلود خود را شستند و لباس روزنامهنگاری و اصلاحطلبی بهتن كردند تا گذشته خویش را از دید نسل جوان پنهان كنند. در آن موقع، اصلاحطلب و اصولگرایی موجود نبود و همه یکی بودند. جمهوری اسلامی همواره تلاش کرده و میکند تا این جنایت را با از بین بردن آثار آن پاک کند از نقشه ریختن برای با خاک یکسان کردن خاوران گرفته تا اقدام اخیرشان در تخریب گورهای جمعی اعدامشدهگان دهه 60 در اهواز  بهبهانه ساختن بلوار و ایجاد فضای سبز. این جنایت اما پاکشدنی نیست. خانوادههای جانباختگان در سالهای بعد از این جنایت با حضور بر مزارهای بینام و نشان و دستهجمعی عزیزانشان و جانبهدربردگان از زندانها و نیروهای انقلابی در تبعید با قلم زدن و تجزیه و تحلیل این کشتار و برگزاری مراسم و یادمانها تلاش کردند تا مشعل آگاهی نسبت به این جنایت را روشن نگاه دارند. خاوران و خاورانها نماد برجسته مقاومت و تسلیم نشدن در برابر ستمکاران و افشاگری از جنایتهای رژیم اسلامی شد. اما تا اواسط دهه 80، عموم جامعه از قتل عام 67 اطلاع زیادی نداشت. با حاد شدن اختلافات درون حکومت در دهه 80 که با اعتراضات 88 بروز بیرونی پیدا کرد و سرکوبهای خیابانی مردم و جنایتهایی که در زندانها و کهریزکها اتفاق افتاد عدهای از اصلاحطلبان جداشده از حکومت، همانها که خودشان یا در کشتار دهه 60 دست داشتند و یا در مقابل آن سکوت کرده بودند تلاش کردند که با شعار "فراموش نکنید ولی ببخشید" دست و ردای خود را از خونهای ریختهشده پاک کنند. آنها تئوری "مبارزه بدون خشونت" را جلو گذاشتند آن هم در زمانی که جواب مبارزه مردم، باتوم و گلوله و زندان و اعدام بود.

موضوع زندانیان سیاسی مستقیما به مساله قدرت سیاسی حاکم و تلاش برای حفظ آن مربوط میشود درنتیجه، مسئولیت چنین جنایتهایی بر عهده همه کسانی است که بخشی مهمی از استقرار و استمرار این حکومت بودهاند. شکلگیری چنین دولتی نتیجه کارکرد سلطه سرمایهداری جهانی بوده و هست. درواقع، تجربه جمهوری اسلامی نشان داد که از ترکیب اسلام و سرمایهداری وابسته به امپریالیسم، چه معجون وحشتناکی تولید میشود. کسانی که امروز صرفا از دریچه محدود حقوق بشری به این مساله نگاه میکنند باید بدانند که کشتار67 عملکرد کل دولت طبقاتی جمهوری اسلامی بود  و این مسالهای سیاسی است و نه حقوقی! 

نباید بگذاریم که محتوی تاریخی- سیاسی آن جنایت در خط سازشکارانه بخشش و مدارای اصلاحطلبان فراموش شود. ما فراموش نمیکنیم که آگاهانه و بدون توهم با یک نظام طبقاتی روبهرو هستیم و نمیبخشیم تا زمانی که آن نظام را دفن کنیم. ما فراموش نمیکنیم که تا کجا لازم است برای دستیافتن به یک جامعه انقلابی فداکاری کنیم. فراموش نمیکنیم که دشمن برای سرکوب  راه انقلابی ما تا چه حد حاضر است از خود وحشیگری نشان دهد. باید موضوع زندان، خاطرات و مبارزات زندانیان به بخشی از آگاهی جامعه تبدیل شود. جانباختگان دهه 60 از پیشروان و آگاهترین عناصر جامعه در آن زمان بودند. آنها کسانی بودند که در راه سرنگونی یکی از هولناکترین رژیمهای دوران اخیر و ایجاد جامعه نوین گام برداشتند. اهداف و راه آنها چراغ راه امروز ما برای حفظ سنگر انقلاب و ایجاد جامعهای نوین است. زندگی و شرایط امروز مردم  ایران و خاورمیانه نتیجه قتل عام یک نسل انقلابی است و مقاومت آنان فراخوان مبارزهای تا به آخر برای برچیدن بساط ستم و استثمار برای جامعه امروز است.

بارین میرآویسی

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 کشتار67 عملکرد کل دولت طبقاتی جمهوری اسلامی بود!
 در تاريخ
 2018-08-22
.هستيد
 
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در