Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
    دوشنبه ۵ تير ۱۳۹۶ برابر با ۲۶ ژوئن ۲۰۱۷                    
 
تاریخ ثابت کرد که نوکر امپریالیسم کیست!

تاریخ ثابت کرد که نوکر امپریالیسم کیست!

 

به مناسبت سی و دومین سالگرد قیام سربداران در آمل

 

قریب به سی سال پیش هنگامی که رفیق بهروز فتحی، از اعضای رهبری اتحادیه ی کمونیست های ایران (سربداران) و از قیام گرانِ آمل، در اسارت و تحت شکنجه‏ های وحشیانه‏ ی رژیم جمهوری اسلامی قرار داشت در پاسخ به بازجویان و شکنجه‏ گرانش که به قیام مسلحانه ی سربداران تهمت «آمریکایی» بودن می‏زدند گفت:

«تاریخ ثابت می کند که چه کسی نوکر امپریالیسم است!»

 

برای کمونیست‏‏های انقلابی ای که قیام سربداران را سازمان داده و رهبری کردند روشن بود که «ضدامپریالیسمِ» مرتجعین اسلامی حاکم بر ایران هیچ نیست مگر تحمیل شکلِ دهشتناک‏ تری از همان نظام ستم و استثمارِ شاهنشاهی که با تاریک اندیشی و استبداد دینی همراه شده است. عمر سی و چند ساله ی جمهوری اسلامی اثبات کرد که اسلام‏گرایان حاکم در ایران هرگز پا را از چارچوبه  ی نظام سرمایه‏داری امپریالیستی فراتر نگذاشتند. این واقعیت که ریشه‏های ایدئولوژی و برنامه ی اجتماعی جمهوری اسلامی به اعماق تاریخ در 1400 سال پیش باز می‏گردد در تضاد با آن نبود که کلیت حیات اقتصادی ایران را در شبکه ی جهانی نظام سرمایه داری امپریالیستی حتا عمیق تر از رژیم شاه ببافد و با فوق استثمارِ زندگی هفتاد و چند میلیون نفر مردم ایران، ثروت‏‏های افسانه‏ای نصیب نظام امپریالیستی کند. این رژیم، در پس هیاهوی «ضد امپریالیستی»اش بند نافِ خود را با نظام جهانی هرچه محکم تر کرد و امروزه تلاش دارد تا به صورت آشکارتری وارد اتحاد و همبستگی  با قدرت‏های امپریالیستی شود تا مبادا شریان های حیاتی پیوندش با نظام جهانی سرمایه‏ داری قطع شود.

 

به واقع: تاریخ ثابت کرد که چه کسانی نوکران امپریالیسم هستند!

«ضد امپریالیسمِ» جمهوری اسلامی، از یک سو چانه‏زنی با قدرت‏های امپریالیستی برای تحکیم موقعیت قشرهای اسلام گرای طبقه‏ی سرمایه دارانِ کمپرادور-فئودال در ایران بوده است و از سوی دیگر تحمیل ایدئولوژی، اخلاق، فرهنگ و ارزش‏های منسوخ اسلامی بر جامعه در تقابل با ایدئولوژی و ارزش‏های منسوخی که رژیم شاه با کمک امپریالیست‏ها بر جامعه تحمیل کرده بود. این ضدیت، ضدیتی سراسر ارتجاعی بوده است و حاکمیتِ رژیم تئوکراتیک، حاکمیت رژیمی که دین و دولت را ادغام کرده است از عوامل اصلی انحطاط و قهقرای بی‏سابقه در روابط اجتماعی میان مردم از جمله تشدید ستم بر زن و رواج ارزش‏ها و فرهنگ کهنه و گسترش خرافه و جهل بوده است.

جمهوری اسلامی نظام خود را با سرکوب خیزش زنان علیه تحمیل اخلاق و سنن اسلامی، سرکوب جنبش‏های عادلانه ی ملل تحت ستم ایران در خوزستان و کردستان و ترکمن صحرا، با یورش به آزادی تفکر و خلاقیت هنری و جوشش انقلابی کارگران و زحمت کشان ایران شروع کرد و با کشتار پیشروانِ آگاهِ جامعه در زندان‏ها آن را تحکیم کرد. علیه چنین رژیمی بود که در سال 1360 اتحادیه ی کمونیست‏های ایران به مردم فراخوان خیزش و قیام برای سرنگونی آن را داد و در همین رابطه و در بیانیه ی آبان ماه سال 60 سربداران نوشت:

 

ای مردم ایران! ... جمهوری اسلامی، خمینی و دارودسته‏اش چیزی جز یک دستگاه فساد و زور و قلدری آخوندی نیست. خمینی دغل کار رژیم مطلقه ی سلطنتی را در شکل و شمایل مذهبی و بر تلی از بدن‏های متلاشی شده ی جوانان انقلابی ما بار دیگر احیاء کرده است. حکومت شلاق و چوبه  ی اعدام خمینی و شرکاء، روزی نیست که خون صدها جوان و نوجوان، زن و مرد و حتا فرزندان خردسال مردم را به زمین نریزد. صدای گلوله همچنان از زندان ها و بازداشت گاه‏های فراوان جمهوری اسلامی به گوش می‏رسد.... آشوب و شرارت خمینی و دارودسته‏ اش ملت را به عزا و کشور را به سوی اضمحلال و از هم ‏پاشیدگی کامل کشانده است. حکومت جهل و خودپرستی و خیانت این پیر روباهِ متقلب، صنعت و کشاورزی و علم و فرهنگ ملی را به حال رکود و افول کشانده و آسایش و امنیت فردی و اجتماعی را در میهن ما به یک‏ باره از میان برداشته است. ... ای رفیقان کارگر و ای برادران و خواهران رنجبر در همه ی شهرها و روستاها!.... یک دل و متحد به پا خیزید! از توپ و تشر توخالی و تیر و تفنگ پوشالی مشتی اشرار و اوباش بی‏آبرو نهراسید. خیمه و بارگاه این خیره سران را که هوای سلطنت به سرهای بی مغزشان زده است باید بی رحمانه به آتش کشید....

شکست قیام سربداران و دیگر مبارزات انقلابی در سراسر ایران، به ویژه کردستان به معنای تحکیم رژیم جمهوری اسلامی بود. به رغم گذشت سی و دو سال از شکست قیام سربداران، هنوز خاطره و درس ها و فراخوان تاریخی آن قیام طنین می‏افکند که راه نجات تنها در گرو سرنگونی تمامیت جمهوری اسلامی و استقرار یک قدرت سیاسی و دولت بنیادا متفاوت و نوین است. دولتی که نه تنها متعلق به طبقه ی سرمایه داران و کارگزاران آنان و استوار بر نهادهای ایدئولوژیک- فرهنگی و ارزش ها و سنت های این طبقه نیست بلکه عزم سرنگونی آن را داشته و دارای خصلت طبقاتی کاملا متضادی با ارتجاع حاکم است. نام این دولت دیکتاتوری پرولتاریا است و بر آن است تا با اتکا به توده های آگاه مردم تمامی مظاهر و سرچشمه  های ستم و تبعیض و استثمار، جهل و خرافه و سرکوب را ریشه کن کند. 

سی و دو سال پس از قیام سربداران هنوز ضرورت یک جنبش انقلابی برای سرنگونی جمهوری اسلامی و استقرار یک دولتِ دیکتاتوری پرولتاریایی پیش پای جامعه و به ویژه پیشروان کمونیست آن قرار دارد. هنوز تردیدی نمی توان داشت که بدون کسب قدرت سیاسی همه چیز توهم است و همچنین کسب قدرت سیاسی توسط پرولتاریا بدون رهبری یک حزب انقلابی کمونیستی که دارای خط سیاسی و ایدئولوژیک صحیحی است، غیرممکن می باشد.

درس های انقلاب شکست خورده ی بهمن 57 و همچنین قیام سربداران بیان روشن این واقعیت است که بدون دخالت گری نیروهای کمونیست انقلابی با افق و برنامه‏ای انقلابی در اوضاع، هیچ تغییری در مسیر رهایی مردم حاصل نخواهد شد و جامعه از وضعیتی بد به وضعیتی بدتر سقوط خواهد کرد. اگر ما کمونیست های انقلابی نتوانیم در بحران‏های حاد و افزایش یابنده  ی این جامعه و جهان نقش بازی کنیم بار دیگر نیروهای ارتجاعی بازیگر اصلی صحنه خواهند شد. به منظور انجام این وظیفه ی خطیر تاریخی، امروزه بیش از هر زمان دیگر نیاز است تا یک هسته ی مستحکم از انقلابیون کمونیست که مجهز به آخرین دستاوردها و عالی ترین سطح آگاهی  جنبش کمونیستی بین المللی هستند، در صحنه حضور یابند و بازیگر اصلی صحنه  ی سیاسی ایران و منطقه شوند.

در سال 60 جنگی عادلانه که نماینده‏ ی منافع اکثریت مردم ایران علیه ارتجاعِ سرمایه، امپریالیسم و اسلام بود از سوی سربداران برای سرنگونی جمهوری اسلامی به راه افتاد. تحقق آن اهداف و وظایف سیاسی هنوز تنها راه نجات اکثریت جامعه است و امروز بر عهده ی نیروهایی است که با آگاهی و درک نوینی از خصلت رهایی بخش جامعه ی آینده در حال تدارک جنبشی برای انقلاب هستند. انقلابی از نوع انقلاب‏های سوسیالیستی قرن بیستم در روسیه و چین اما در عین حال بسیار متفاوت تر از آن ها و همه ی نبردهایی که جامعه بشری تا کنون به چشم دیده است.

 

حزب کمونیست ایران (م.ل.م)

بهمن 1392

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 ÊÇÑیÎ ËÇÈÊ ˜ÑÏ ˜å äæ˜Ñ ÇãÑیÇáیÓã ˜یÓÊ
 نوشته
 حقيقت 67
 در تاريخ
 سه-شنبه ۵ فروردين ۱۳۹۳
.هستيد
 
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در