Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 گزيده مقالات   دوشنبه ۵ تير ۱۳۹۶ برابر با ۲۶ ژوئن ۲۰۱۷                    
 
قیام آمل ، مرز امروز و فردا

نامه از یک رفیق

قیام آمل ، مرز  امروز و فردا

 

دست برداشتن از توهمات دست برداشتن از اوضاعی است که نیازمند توهم است. مارکس

 

رژیم جمهوری اسلامی هر ساله جشن شکست قیام آمل را برپا می کند و تبلیغات رژیم علیه قیام آمل بعد از 35 سال، هنوز به شدت تداوم دارد. محور اصلی این تبلیغاتِ آکنده از دروغ، ترساندن مردم از قیامی چون قیام آمل است و ناشی از هراس رژیم که او را وادار کرده این تبلیغات را هرچه وسیعتر از انتشار کتاب و نمایش فیلم از بازجویی و بیدادگاهی اسیران سربدار، فراتر ببرد. رژیم اسلامی با چنگ و دندان نمایش دادن از یک طرف و بازگویی قصه خودخواسته از روایت قیام آمل از طرف دیگر چه قصدی دارد؟ در شرایط رسوایی و هرج ومرج اقتصادی و سیاسی و بین المللی چه هدفی از بزرگ نمایی پیروزی اش در برابر سربداران  دارد؟ این همه کارشناس نظامی و بلندگوهای تبلیغاتی چرا نیاز می بینند که پیشنهاد بدهند تا پیروزی بر قیام آمل را روز ملی اعلام کنند و آن روز را در سراسر کشور به یاد آوری  پیروزی رژیم مبدل نمایند؟ این بر می گردد به اهداف اصلی سربداران  در این قیام.

حرکت سربداران دو مشخصه اصلی داشت. يکم، اتحاديه کمونيست‏ها با اين حرکت در واقع پرچم کمونيست‏ها و طبقه کارگر را به ميدان آورد و به جامعه اعلام کرد که در آن مقطع حساس از زورآزمائی ميان انقلاب و ضد انقلاب اين کمونيست‏ها هستند که مي‏توانند و بايد مسئوليت رهبری توده‏های مردم را بر دوش بگيرند. دوم، با اين حرکت اعلام کرد که بدون قدرت سياسی همه چيز منجمله حفظ دستاوردهای انقلاب ضد سلطنت توهم است و قدرت از لوله تفنگ بيرون مي‏آيد. طبقه کارگر هم تحت رهبری پيشاهنگ کمونيست خود برای سرنگونی اين نظام و کسب قدرت سياسی و استقرار نظام سوسياليستی بايد ارتش و نقشه جنگی خود را داشته باشد و باقی مردم را نيز در اين راه متحد کند. اين تنها راه پيروز شدن انقلاب است. انقلاب نه به آن معنای دروغين که يک دار و دسته جای دار و دسته‏ی قبلی را بگيرد و همان روابط اقتصادی، سياسی، فرهنگی را ادامه دهد. بلکه به معنای سرنگونی دولتِ طبقات قدرتمند اقتصادی و سياسی و گذاشتن دولت طبقاتی متفاوت بر جای آن.

رژیم خوب فهمیده است و پاشنه آشیل خود را شناسایی کرده است. رژیم در طی این 35 سال بسیار حرکت ها و جنبش ها و قیام ها را سرکوب کرده است. اما خوب می داند قیامی چون آمل می تواند با درس گرفتن از تجربه خود و بسیاری تجارب دیگر، هدف ناتمامش را تمام کند و نه تنها اعضای حاکمه از مسند قدرت پایین کشیده شوند بلکه ماشین دولتی کهنه درهم شکسته شود. به خصوص در زمانی که سرمایه داری هار به جنگ تمام عیار و عریان به میدان آمده و چهره ی فاشیستی خود را نمایان کرده است. در این برهه پیش از هر زمانی ما کمونیست ها هستیم  که باید تمام و کمال و با توجه به جمع بندی های انقلابی از انقلابات پرولتری گذشته و چراغ راهنمای سنتز نوین وارد آغاز مبارزه انقلابی در فاز جدید  شویم. یک حزب کمونیست و انقلابی، در این عرصه رقبای قدرتمندی دارد و تنها نیروی حاضر در صحنه نیست. این نیرو هر چند کوچک است اما می تواند در چنین شرایطی تبدیل به نیرویی بشود که آیندۀ جامعه را تعیین کند. کمونیست های انقلابی، در هر نقطۀ جهان در هر کشوری، هرقدر هم کوچک باشند با داشتن استراتژی انقلابی و سیاست هایی که راه را بر آن استراتژی می گشاید، می توانند از نیرویی کوچک به بزرگ تبدیل شوند و قطب سیاسیِ مبارز و رقابت جوی موثری در جامعه شوند و پرچم رهایی بشریت و یک دنیای بنیاداً متفاوت را برافرازند. این را هم سرمایه داری در سطح بین المللی می داند و هم رژیم وابسته به امپریالیسم جمهوری اسلامی.

ما کمونیست ها می بایستی در راه این نبرد قدم بر داریم. با این نگرش و هدف، بر بستر شرایطی سخت و پیچیده، توده های مردم را در نبرد علیه قدرت های  حاکم سازمان دهیم. برای این کار ابتدا می بایستی خودمان را سازماندهی کنیم.  هم زمان تلاش کنیم افکار توده های زحمتکش و مردم را چنان تغییر دهیم که تبدیل به کمونیست های آگاه و سازمان یافته شده و هر یک رهبران هزار تن دیگر در راه انجام انقلابی به خاطر رهایی بشریت بشوند. به این ترتیب آمادۀ رهبریِ انقلاب بزرگی  شویم که حتی اگر به فرجام پیروزمند نرسد، باز دستاوردهای شگرفی برای سرنوشت بشریت و کرۀ زمین خواهد داشت.

اوضاع در عین خطرات بزرگ فرصت های عظیمی را در مقابلمان قرار داده است تا به وظیفۀ انقلابی مان عمل کنیم. یعنی همان چیزی که رژیم از آن وحشت دارد. آگاه کردن همه‏ی اقشار تحت ستم جامعه، زنان، کارگران، دهقانان به خصوص جوانان به مسئله قدرت سياسی و ضرورت مبارزه قهرآميز برای کسب قدرت سياسی اضطراری است. به خصوص لازم است کارگران به اين حقيقت آگاه شوند که موضوع عمده در مبارزه طبقاتی اين نيست که به لحاظ اقتصادی به آنان اجحاف می شود. بلکه موضوع اصلی آن است که از قدرت سياسی محروم‏اند. با آغاز يک دوره جنگ و انقلاب در سطح جهان به خصوص در خاورميانه روبروئيم و ايران نيز تبديل به نقطه جوش ديگری در اين منطقه خواهد شد. از این منظر قیام آمل و اهداف آن است که می تواند آغازگر نبردی دیگر شود.

صمد شمس

7 بهمن 1395

وبسایت حزب کمونیست ایران (م.ل.م)

www.cpimlm.com

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 نامه از یک رفیق - قیام آمل ، مرز امروز و فردا
 در تاريخ
 2017-01-27
 منتشر شده در
 
.هستيد
 
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در