Communist Party of Iran
Marxist.Leninist.Maoist
حزب کمونیست ایران
مارکسيست.لنينيست.مائوئيست
جستجوی بیشتر
 
 گزيده مقالات   جمعه ۲ تير ۱۳۹۶ برابر با ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷                    
 
بشریت نیاز به یک انقلاب تمام عیار دارد!

بشریت نیاز به یک انقلاب تمام عیار دارد!

بیانیهی نشریه‌‌ی آتش بهمناسبت اول ماه می، روز جهانی کارگر

 

اول ماه می (11 اردیبهشت) روزجهانی کارگر در راه است. این روز، جشن انترناسیونالیستی استثمارشوندگان و ستمدیدگان است که از جهان کنونی و روابط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی بیرحمانه و ظالمانهی آن بیزارند و برای جهان و آیندهای متفاوت نبرد میکنند. این روزها مصادف است با انتخابات ریاست جمهوری و بازار مکارهی فریب و دروغ که جمهوری اسلامی برای کشاندن مردم بهپای صندوق‌‌های رای و گرفتنِ مشروعیت برای نظامِ ضدِ کارگریاش بهراه انداخته است. این روزها مصادف است با دورهای که امپریالیستها و مرتجعین و نیروهای وحشی بنیادگرای دینی، در سراسر جهان و بهخصوص در خاورمیانه، تودههای مردم را به خاک و خون کشیدهاند.

سرمایهداری امپریالیستی مردم را در منجلابِ فقر و جنگهای کثیف غرق کرده است. در جهانی زندگی میکنیم که زندگی زنان از این سو تا آن سوی این سیاره مملو از خشونت و تحقیر است. جهانی که ملل مختلف بیرحمانه تحت ستماند. جهانی که با بزرگترین بحران انسانی از پایان جنگ جهانی دوم دست و پنجه نرم میکند. میلیونها انسان بهواسطهی سیاستهای خانمانسوزِ جهانیسازی امپریالیستی و یا جنگهای ارتجاعی از سرزمین و خانه آواره شده‌‌اند. بخشِ بزرگی از این مردم به خیلِ زاغهنشینانِ حاشیهی شهرهای بزرگ پیوستهاند و در اوجِ نومیدی روزگار میگذرانند و بخشی در «قایقهای انسانی» چپانده شده و راهی سرنوشتی بی سرنوشت میشوند. جهانی که در آستانهی بزرگترین تراژدی قحطی بهسر میبرد و هم اکنون دهها میلیون انسان در 4 کشور یمن، سودان جنوبی، سومالی و نیجریه، از گرسنگی و قحطی رو به مرگ هستند. اما فاجعه به اینجا ختم نمیشود. سازمان ملل گزارش کرده که هر ماه سه میلیون نفر به گرسنگان روی کره‌‌ی زمین اضافه میشود. این فاجعه در جهانی رخ میدهد که رشد نیروهای تولیدی به درجهای رسیده است که میتوان چندین برابر جمعیت کنونی جهان را سیر کرد. اما مناسبات ارتجاعی و استثمارگرانهی سرمایهداری و متکی بر مالکیت خصوصی مانع شده است. در جهانی بهسر میبریم که نابودی محیط زیست زندگی بهروی این سیاره را هر روز دشوارتر میکند و نفس جهان را بند آورده است. جهانی که فقط 8 کلان سرمایهدار نیمی از ثروتهای تولید شده توسط بیش از 7 میلیارد جمعیت را در اختیار دارند و فقر و فاصلهی طبقاتی در هر گوشه از جهان روز به روز بیشتر میشود.

سرمایهداری یک نظامِ تولید و مبادلهی جهانی است که زندگی انسانها را در سراسر کره زمین به یکدیگر متصل کرده و اکثریت مردم را همسرنوشت ساخته است. مردم در هر کجای جهان باید به ورای این سیستم کثیف و غیرمنطقی و غیرعقلانی و اخلاقیات و ارزشهای خودپرستانهای که ترویج میکند، بروند.

در ایران اکثریت کارگران بهندرت با شکمِ سیر سر بر بالین میگذارند. اما ثروتی که توسط این طبقهی گسترش یابنده تولید میشود در تاریخِ کشور بیسابقه است. این ثروت، مانند هر نقطهی دیگری از جهان، با کار و زحمتِ کارگران به طور اجتماعی تولید شده اما توسط سرمایهداران و دولت اسلامی نگهبان منافعِ آنان در وزارتخانهها، بنیادهای رنگارنگ، نهادهای مالی وابسته به سه قوه، آستان قدس، بیتِ رهبری و غیره و در هماهنگی با مراکز سرمایهداری بینالمللی، به طورِ خصوصی تصاحب شده و مدیریت و کنترل میشود. این بیانِ تضادِ اساسی عصر سرمایهداری است. ثروت تولید شده توسطِ طبقهی کارگر ایران، مانند طبقهی کارگر در سراسر جهان، در سطحی است که میتوان یک زندگی خلاق و شاداب برای کل مردم فراهم کند. اما اکثریت مردم از شکم سیر، علم، بهداشت، سرپناه، امکان تولید آثار هنری و تولید فکر، محروماند. زیرا مناسبات استثمارگرانه سرمایهدارانه و دولتِ جمهوری اسلامی که محافظِ این مناسبات است، ظرفیتِ تولیدی و خلاقیتهای آنان را به اسارت کشیده و کنترل میکند.

سال گذشته شاهد بیشترین اعتراضات و اعتصابات کارگری علیه حقوقهای معوقه، دستمزدهای پائین، بیکارسازیها بودیم. در برابر یا وعدهی سرِخرمن بوده یا صف‌‌آرایی نیروهای سرکوبگر علیه این مطالباتِ عادلانه. قریب به 10 میلیون کارگر غیر رسمی در ایران وجود دارد که از ابتداییترین حقوق محروماند و شمار بزرگی از آنان زنان هستند. اکثریت این کارگران، قراردادی نیستند و روزمزد و و مقاطعه کار و موقت هستند. کارگران افغانستانی که با واژهی نژادپرستانه‌‌ی «اتباع بیگانه» نام برده میشوند، جزیی لاینفک از پرولتاریای ایران هستند که در قشرهای تحتانی طبقهی کارگر جای گرفتهاند. ستمهایی که به این کارگران به علت «فاقد مجوز» بودن و غیره میشود، مضاعف و چند باره است و عرقِ شرم بر چهرهی هر انسانی که بویی از شرافت برده است مینشاند.

 در آستانهی روز جهانی طبقهی کارگر ما عزم خود را برای نبرد در جهت استقرار جهانِ نوین کمونیستی و رهایی همهی بشریت اعلام میکنیم. از سوریه و عراق و افغانستان و ترکیه تا  آمریکا و ونزوئلا و... جهان نیاز به انقلاب و جهانی نوین را فریاد میزند. بنیان گذاری جهان دیگری ممکن است. جهانی که در آن یک بخش، بخش دیگر را استثمار و تحقیر نکند.

آیا میتوان بر این کابوسِ بهظاهر پایان ناپذیر خاتمه داد؟ آیا میتوان بنای جامعهای را گذاشت که دیگر در آن مقولاتی چون ستم و استثمار به موزهِ تاریخ پیوستهاند؟ جامعهای که در آن مردم در تعاونی آگاهانه شرکت میکنند و حاکم بر سرنوشت خود هستند. جامعهای که جلوی خلاقیتهای فکری و فرهنگی را نمیگیرد. بله! میتوان. اما برای تحقق این آرمانِ واقعی و عینی و امکان پذیر، نیاز به یک انقلاب اجتماعی است و بس.

تودههای مردم به حق در این کشور و همه جا علیه بیداد و ستمگری بهپا میخیزند و مبارزه میکنند. این خوبست. تسلیم نشدن و مبارزه کردن علیه هرگونه ستم و اجحاف خوب است و سربلندی بههمراه دارد. این مبارزات درست و عادلانه است و دست گرمی و تمرین برای نبردهای آتی.

اما نیاز به یک انقلاب تمام عیار است. انقلابی که شکلهای مختلفی که قدرت کهنه بهخود میگیرد را صرفا با نوعی دیگر جایگزین نمیکند و به معنای این نیست که برخی جایگاه و وضع خودشان را در جامعه کهنه بهتر کرده و یا شانس این را پیدا کنند که بر دیگران حکم بهرانند. چنین «راه حل هایی» فقط تداوم دهشتهای کنونی است. ما نیاز به انقلابی داریم که جهان کهنه را در تمامی ابعادِ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، نابود کرده و جهانی نوین را بهوجود بیاورد و برای پایان دادن بر ستم و استثمار چندین هزارهی جامعهی طبقاتی حرکت کند و به سمت تولدِ یک جهان کمونیستی برود. این امر هم امکان پذیر است و هم مطلوبِ چند میلیارد انسان. مردم در سراسر جهان علیه ستم مبارزه میکنند، اما هدف اساسی باید ورای ستم برود و باید برای ساختن جهان نوینِ کمونیستی مبارزه شود.

بشریت نیاز به گسست از جهان کهنه دارد و چنین گسستی نه تنها امکانپذیر است که بسیار مطلوب خواهد بود. n

«آتش»

 

      
 
 شما در حال خواندن مقاله
 بشریت نیاز به یک انقلاب تمام عیار دارد!
 در تاريخ
 2017-04-22
.هستيد
 
 
تماس با ما 
فيس بوک 
تويتر      
حزب کمونيست ايران (م.ل.م)
را دنبال کنيد در